٢٨٩٦.الطبقات الكبرى (الطبقة الخامسة من الصحابة) : نيز عبيد اللّه بن حُر ، سروده است : {٠ آه! چه حسرتى، كه تا زنده ام ميان گلو و سينه من است؛ ٠} {٠ حسرت آن دَم كه حسين عليه السلام از من خواست عليه اهلِ عداوت و دورويى ، به يارى اش برخيزم! ٠} {٠ اگر با فدا كردنِ جانم ، به يارى اش مى شتافتم در آن صورت ، كرامت در روز ديدار (قيامت) را به دست مى آوردم ٠} {٠ به همراه پورِ مصطفى ـ كه جانم فدايش باد ـ . او باز گشت و وداعِ فراق كرد. ٠} {٠ بامدادان ، با اختصار به من گفت : رهايمان مى كنى و شتابان مى روى؟! ٠} {٠ اگر حسرت [و افسوس] ، قلب جاندارى را مى شكافت امروز ، قلبم هواى شكافته شدن دارد ٠} {٠ آنها كه به يارى حسين عليه السلام شتافته اند ، رستگارند و ديگران ـ كه داراى نفاق اند ـ ، نااميدند. ٠}

ر. ك : ج ٥ ص ٢٦٩ (بخش هفتم / فصل هفتم / يارى خواستن از عبيد اللّه بن حُر) .