٢٧٦٦.مصباح المتهجّد : قاسم بن علاء هَمْدانى ، وكيل امام عسكرى عليه السلام ، توقيعى (مكتوبى) از امام عليه السلام دريافت كرد كه در آن ، آمده بود : «مولاى ما ، امام حسين عليه السلام ، روز پنج شنبه ، سه روز از شعبانْ گذشته ، متولّد شد . پس ، اين روز را روزه بگير و اين دعا را بخوان : خدايا! من تو را به حقّ مولود در اين روز مى خوانم ؛ مولودى كه پيش از تولّد و به دنيا آمدنش ، وعده شهادتش داده شد . آسمان و آسمانيان و زمين و زمينيان ، بر او گريه كردند ، پيش از آن كه گام بر زمين نهاده باشد ؛ آن كُشته اشك و سَرور خاندان ؛ آن كه در روز بازگشت (قيامت) ، يارى خواهد شد!» .

٢٧٦٧.ثواب الأعمال ـ به نقل از هارون بن خارجه، از امام صادق عليه الس: من ، كشته اشكم . من ، اندوهناك كشته شدم و بر خداست كه هيچ غم زده اى نزد من نيايد، مگر اين كه او را شادمان به خانواده اش برگرداند.

٢٧٦٨.الكافى ـ به نقل از عيسى بن ابى منصور ـ: از امام صادق عليه السلام شنيدم كه مى فرمود: «نفَس فرد غمگين، كه به خاطر ستم بر ما، غصّه دار است، تسبيح است و اندوهش براى كار ما ، عبادت به شمار مى رود و راز ما را نگه داشتن، جهاد در راه خداست».

[١] در فضل زيارة الحسين عليه السلام، به نقل از اسحاق جواهرفروش آمده است كه امام حسين عليه السلام فرمود: «من كشته اشكم. نزد هيچ مؤمنى، از من ياد نمى شود، مگر اين كه مى گريد و اشك چشمانش به گريه بر من جارى مى شود».