دانشنامه امام حسين عليه السلام بر پايه قرآن، حديث و تاریخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٣٩

٠ السلام ، اى غنچه نشكفته گلزار غم مانده از غم ، تنگ دل در تنگناى كربلا! ٠ ٠ السلام،اى كرده جا در كربلا، وز فيض خود در دل اهل محبّت كرده جاى كربلا! ٠ ٠ السلام، اى رَشك بُرده زنده هاى هر ديار در جوار مرقدت بر مُرده هاى كربلا! ٠ ٠ يا شهيد كربلا ! گردم به گِرد طوف تو رغبت سير فضاى غم فزاى كربلا ٠ ٠ ياد اندوه و غمت كردم ، شد از اندوه و غم از دل من تنگ تر بر من ، فضاى كربلا ٠ ٠ ريخت خون در كربلا از مردمِ چشم قضا از ازل، اين است گويا مقتضاى كربلا ٠ ٠ هر كه اندر كربلا از ديده خونِ دل نريخت غالبا آگه نشد از ماجراى كربلا ٠ ٠ چرخ،خاك كربلا را ساخت از خون تو گُل كرد تدبير نياز، آن گُل ، براى كربلا ٠ ٠ جاى آن باشد كه گر بويند، آيد بوى خون تا بناى دهر باشد از بناى كربلا ٠ ٠ سَرورا ! با ياد لب هاى به خون آلوده ات خوردن خون است كارم،چون گياى [١] كربلا. [٢] ٠

٠ روى دلم باز سوى كربلاست رغبت بيمار ، به دار الشفاست ٠ ٠ گَرد ره باديه كربلا مُخبر مظلومىِ آل عباست ٠ ٠ زين سبب از ديده اهل نظر اشك، فشاننده تر از توتياست ٠ ٠ ذكر لب تشنه شاه شهيد شهد شفاى دلِ بيمار ماست . [٣] ٠

٥ / ٤

وحشى بافقى (م ٩٩١ ق)

{٠ يا حضرت رسول ! حسين تو مُضطر است وى ، يك تن است و روى زمين ، پُر ز لشكر است ٠} {٠ يا حضرت رسول ! ببين بر حسين خويش كز هر طرف كه مى نگرد ، تيغ و خنجر است ٠}