دانشنامه امام حسين عليه السلام بر پايه قرآن، حديث و تاریخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٣٨

٥ / ٢

اهلى شيرازى (م ٩٤٢ ق)

{٠ اى نقدِ جان ، نثار شهيدان كربلا چون خاك ره گذار شهيدان كربلا ٠} {٠ طورى كه قدر و منزلتش از فلك گذشت سنگى است از مزار شهيدان كربلا ٠} {٠ آب خَضِر به پرده ظلمت ، نهفته چيست؟ گر نيست شرمسارِ شهيدان كربلا ٠} {٠ در چشم آفتاب كند خاك، اگر رود بر آسمان ، غبار شهيدان كربلا ٠} {٠ گر خِضْر ، از حياتْ پشيمان شود ، رواست كو نيست در شمارِ شهيدان كربلا ٠} {٠ گلگشت عاشقان ، همه در خون خود بُود اين است لاله زارِ شهيدان كربلا ٠} {٠ تا دست لطف حق ، چه نَهَد مرهم نهان بر زخم آشكارِ شهيدان كربلا ٠} {٠ اِستاده است ساقى كوثر ، مىِ طهور بر كف ، در انتظار شهيدان كربلا . ٠}

٠ ماه محرّم است و شد ، دجله روان ز چشم ما بهر حسين تشنه لب ، شاه شهيد كربلا ٠ ٠ با شهداى كربلا ، لاف وفا هر آن كه زد گر نه شهيدِ گريه شد ، مدّعى است و بى وفا ٠ ٠ بس كه ز آتش جگر ، گريه گرم مى كنم مردمك دو ديده ام ، سوخته شد در اين عزا. [١] ٠

٥ / ٣

فُضولى بغدادى (م ٩٧٠ ق)

{٠ السلام ، اى ساكن محنت سراى كربلا! السلام ، اى مستمند و مبتلاى كربلا! ٠} {٠ السلام ، اى هر بلاى كربلا را كرده صبر! السلام ، اى مبتلاى هر بلاى كربلا! ٠} {٠ السلام ، اى بر تو خار كربلا ، تيغ جفا! السلام ، اى كشته تيغ جفاى كربلا! ٠} {٠ السلام ، اى متّصل با آب چشم و آه دل! السلام ، اى خسته آب و هواى كربلا! ٠}