٢٩٠٠.الأمالى ، مفيد ـ به نقل از ابو هياج، عبد اللّه بن عامر ـ: هنگامى كه خبر شهادت امام حسين عليه السلام به مدينه رسيد، اسماء دختر عقيل بن ابى طالب ـ كه خداوند از او خشنود باد ـ ، به همراه جمعى از زنان اين خاندان ، به كنار مرقد مطهّر پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و به آن ، پناه جُست و آهى سوزان از نهاد بر كشيد و به مهاجران و انصار، رو كرد و چنين سرود : {٠ چه پاسخى خواهيد گفت ، آن گاه كه پيامبر صلى الله عليه و آله به شما در روز حسابرسى بگويد ـ و البتّه سخن راست ، شنيدنى است ـ كه : ٠} {٠ «ذرّيه ام را تنها گذاشتيد يا آن كه حضور نداشتيد حال آن كه حقيقت ، نزدِ ولىّ امر بود . ٠} {٠ آنها را به ستمگران ، تحويل داديد. پس امروز نزد خداوند ، براى شما هيچ شفاعتى پذيرفته نيست»؟ ٠} {٠ در صبح طَف ، هنگامى مرگ به سراغ آنان رفت كه كسى نبود تا از آنان ، دفاع كند . ٠} وى گفته است كه تا آن روز ، هرگز اين تعداد زن و مرد گريان را يك جا نديده بوديم .