دانشنامه امام حسين عليه السلام بر پايه قرآن، حديث و تاریخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٢٤

٤ / ٢

ناصر خسرو(م ٤٨١ ق)

٠ لعنت كنم بر آن بت ، كو كرد و شيعت او حلق حسين تشنه ، در خون ، خضاب و رنگين ٠ ٠ پيش تو اند حاضر ، اهل جفا و لعنت لعنت چرا فرستى ، خيره به چين و ماچين؟ [١] ٠

٤ / ٣

امير معزّى (ق ٦ ق)

٠ آن يكى را جان ز تن گشته جدا اندر حجاز وان دگر را سر ، جدا گشته ز تن در كربلا ٠ ٠ آن كه دادى بوسه بر روى و قفاى او رسول گَرد ، بر رويش نشست و شمر ملعون در قفا ٠ ٠ وان كه حيدر ، گيسوان او نهادى بر دو چشم چشم او در آب ، غرق و گيسوان ، اندر دَما [٢] ٠ ٠ روز محشر داد بستانَد خدا از قاتلانْش تو بده داد و مباش از حُبّ مقتولان ، جدا . [٣] ٠

٤ / ٤

سنايى غزنوى(م ٥٣٥ ق)

{٠ حَبّذا كربلا و آن تعظيم كز بهشت آورَد به خلق ، نسيم! ٠} {٠ وان تنِ سر بُريده در گِل و خاك وان عزيزان ، به تيغ ، دل ها چاك ٠} {٠ وان تن سر به خاكْ غلتيده تن بى سر ، بسى بد افتاده ٠} {٠ وان گُزينِ همه جهان ، كُشته در گِل و خون ، تنش بياغشته ٠}