٠ مير سپه كه بُد؟ عمر سعد . او بُريد حَلق عزيز فاطمه؟ نه ، شمرِ بى حيا ٠ ٠ كس كشته شد هم از پسرانش؟ بلى ، دو تن ديگر كه ؟ نُه برادر . ديگر كه؟ اَقرَبا ٠ ٠ ديگر پسر نداشت؟ چرا داشت . اين ، كه بود؟ سجّاد . چون بُد او؟ به غم و رنج ، مبتلا ٠ ٠ ماند او به كربلاى پدر؟ نى ، به شام رفت با عزّ و احتشام؟ نه ، با زحمت و عَنا ٠ ٠ تنها؟ نه با زنان حرم . نامشان چه بود؟ زينب ، سكينه ، فاطمه ، كلثوم بينوا ٠ ٠ بر تن ، لباس داشت؟ بلى ، گَرد ره گُذار بر سر عمامه داشت؟ بلى ، چوبِ اشقيا ٠ ٠ بيمار بُد؟ بلى . چه دوا داشت؟ اشكِ چشم بعد از دوا ، غذاش چه بُد؟ خون دل ، غذا ٠ ٠ كس بود همرهش؟ بلى ، اطفال بى پدر ديگر كه بود؟ تب كه نمى گشت از او جدا ٠ ٠ از زينت زنان ، چه به جا مانده بُد؟ دو چيز طوق ستم به گردن و خلخال غم ، به پا ٠ ٠ گَبْر [١] اين ستم كند؟ نه . يهود و مَجوس؟ نه هندو؟ نه . بت پرست؟ نه . فرياد از اين جفا ٠ ٠ قاآنى است قائل اين شعرها ؟ بلى! خواهد چه؟ رحمت . از كه؟ ز حق . كى؟ صف جزا. [٢] ٠

[١] گَبْر : كافر .[٢] دانش نامه شعر عاشورايى : ج ٢ ص ٨٦٩ ـ ٨٧٠ .