دانشنامه امام حسين عليه السلام بر پايه قرآن، حديث و تاریخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٣٠

٠ هر سال، تازه مى شود اين درد سينه سوز سوزى كه كم نگردد و دردى كه بى دواست ٠ ٠ كار قنوت ، از دل و دست تو راست شد اندر جهان بگوى كه : اين منزلت، كه راست؟ ٠ ٠ در آب و آتشيم چو قنديل بر سرت آبى كه فيضش از مدد آتش عناست ٠ ٠ قنديل اگر هواى تو جويد ، بديع نيست زيرا كه گوهر تو ز درياى «لا فَتى» ست ٠ ٠ زرينه شمع ، بر سر قبرت چو موم شد ز آن آتشى كه از جگر مؤمنان بخاست ٠ ٠ اى تشنه فرات! يكى ديده بازكن كز آب ديده بر سر قبر تو ، دجله هاست ٠ ٠ آتش ، عجب كه در دل گردون نيوفتاد در ساعتى كه آن جگر تشنه ، آب خواست ٠ ٠ شمشير ، تا زبدگهرى در تو دست برد نامش هميشه هندو و سر تيز و بى وفاست ٠ ٠ از بهر كشتن تو ، به كشتن، يزيد را لايق نبود ، كشتن او لعنت خداست! [١] ٠

٤ / ١٠

سيف فَرغانى (ق ٨ ق)

٠ اى قوم ! در اين عزا بگِرييد بر كشته كربلا بگِرييد ٠ ٠ با اين دل مُرده ، خنده تا چند؟ امروز ، در اين عزا بگِرييد ٠ ٠ فرزند رسول را بكُشتند از بهر خداى را بگِرييد ٠ ٠ از خون جگر ، سِرشك سازيد بهر دل مصطفى بگِرييد ٠ ٠ وز معدن دل ، به اشكِ چون دُر بر گوهر مرتضى بگِرييد ٠ ٠ با نعمت عافيت ، به صد چشم بر اهل چنين بلا بگِرييد ٠ ٠ دل خسته [٢] ماتم حسينيد اى خسته دلان ! هَلا بگِرييد ٠ ٠ در ماتم او خَمُش مباشيد يا نعره زنيد ، يا بگِرييد ٠ ٠ تا روح كه متّصل به جسم است از تن نشود جدا ، بگِرييد ٠