دانشنامه امام حسين عليه السلام بر پايه قرآن، حديث و تاریخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٣١

٠ در گريه ، سخن نكو نيايد من مى گويم ، شما بگِرييد ٠ ٠ بردُنيىِ كم بقا بخنديد بر عالم پُر عَنا [١] بگِرييد ٠ ٠ بسيار در او نمى توان بود بر اندكىِ بقا بگِرييد ٠ ٠ بر جور و جفاى آن جماعت يك دَم ز سرِ صفا بگِرييد ٠ ٠ اشك از پىِ چيست ؟ تا بريزيد چشم از پىِ چيست؟ تا بگِرييد ٠ ٠ در گريه ، به صد زبان بناليد در پرده ، به صد نوا [٢] بگِرييد ٠ ٠ تا شسته شود كدورت از دل يك دَم ز سرِ صفا بگِرييد ٠ ٠ نسيانِ گُنَه، صواب نَبْوَد كرديد بسى خطا ، بگِرييد ٠ ٠ وز بهر نزول غَيث [٣] رحمت چون ابر ، گهِ دعا بگِرييد . [٤] ٠

٤ / ١١

خواجوى كرمانى(م ٧٥٣ ق)

٠ لب ، خشك و ديده، تَر شده ، از تشنگى ، هلاك و آن گه طُفيل خاك درش ، خشكى و تَرى ٠ ٠ از كربلا ، بدو همه كَرب و بلا رسيد آرى ! همين نتيجه دهد مُلك پرورى. [٥] ٠

{٠ آتش بيداد آن سنگين دلان ، چون شعله زد ماهى اندر بحر و مَه بر غرفه بالا بسوخت ٠} {٠ چون چراغ ديده زهرا بكُشتندش به زهر زُهره را دل بر چراغ ديده زهرا بسوخت ٠} {٠ چون روان كردند خون از قُرّة العين نبى چشم عيسى ، خون بباريد و دل ترسا بسوخت ٠} {٠ ديده تَردامن ، آن روزش بيفكندم ز چشم كان نهال باغ پيغمبر ، ز استسقا بسوخت ٠}