دانشنامه امام حسين عليه السلام بر پايه قرآن، حديث و تاریخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٣٥

٠ اى مصطفى كه خفته اى ، امّا نخفته اى! از روضه سر برآر و بدين سان ببين حسين ٠ ٠ «داعى» بگو كه قاتل او روز رستخيز از فعلِ شوم خود به كجا آورد گريز؟ [١] ٠

٤ / ١٤

محمّد بن حسام خَوسَفى (م ٨٧٥ ق)

٠ دلم شكسته و مجروح و مبتلاى حسين طواف كرد شبى ، گِرد كربلاى حسين ٠ ٠ شكفته نرگس و نسرين و سنبل تَر ، ديد ز چشم و جبهه و جَعد گره گشاى حسين ٠ ٠ طراز طرّه مُشكين عنبرافشانش خضاب كرد به خون ، خصم بى وفاى حسين ٠ ٠ ز حلق تشنه او رُسته لاله سيراب ز خون كه موج زد از جانب قفاى حسين ٠ ٠ قَدَر ، چو واقعه كربلا مشاهده كرد ز چشم چشمه خون راند بر قضاى حسين ٠ ٠ نشسته بر سر خاكستر ، آفتاب ، مقيم كبودپوش به سوگ از پىِ عزاى حسين ٠ ٠ جمال روشن خورشيد را غبار گرفت كه در غبار ، نهان شد مَهِ لقاى حسين ٠ ٠ در آن محل كه ز بيداد ، داد داده شود سزاى خود ببرَد خصمِ ناسزاى حسين ٠ ٠ به روز واقعه اى ظالم خداناترس بيا ببين كه چه ها كرده اى به جاى [٢] حسين ٠ ٠ خداى ، قاضى و پيغمبر از تو ناخشنود چگونه مى دهى انصاف ، ماجراى حسين ؟ ٠ ٠ حسين ، جان گرامى ، فداى امّت كرد سزاست امّت اگر جان كند فداى حسين ٠ ٠ به روز حشر ببينى به دست پيغمبر كليد گنج شفاعت به خون بهاى حسين ٠ ٠ حسين را تو ندانى ، خداى مى داند كمال منزلت و عزّت و عُلاى حسين . [٣] ٠