مَن زارَ عالِماً فَكَأَنَّما زارَنى . [١] هر كس به ديدار عالِمى برود، گويى مرا زيارت كرده است . گفتنى است كه در آداب زيارت (ديد و بازديد) در اسلام ، بويژه در باره خويشاوندان ، افزون بر ديدار، به نيكى كردن و هديه دادن نيز تأكيد شده است . [٢]

زيارت اموات (مردگان)

از نظر اسلام ، انسان، پس از مرگ نيز داراى حيات برزخى است . از اين رو ، زيارت اموات ، ديدار با بدن هاى پوسيده و بى جان نيست ؛ بلكه زيارت ارواحى است كه در عالم برزخ ، زندگى مى كنند و از ديدار با آنها ، شاد مى گردند و ارتباط با آنان ، عبرت آموز ، و در زندگى مادّى و معنوى انسان ، مؤثّر است . برترين شاگرد مكتب خاتم الأنبيا ، امام على عليه السلام ، در باره برخى از آثار و بركات زيارت اموات ، چنين مى فرمايد : زوروا مَوتاكُم ؛ فَإِنَّهُم يَفرَحونَ بِزِيارَتِكُم ، وَ ليَطلُبِ الرَّجُلُ حاجَتَهُ عِندَ قَبرِ أبيهِ وَ اُمِّهِ بَعدَ ما يَدعو لَهُما . [٣] به زيارت مردگانتان برويد ، كه آنها با زيارت شما خوش حال مى شوند . انسان، در نزد قبر پدر و مادرش ، پس از آن كه برايشان دعا كرد ، حاجتش را بخواهد . سيره پيامبر خدا صلى الله عليه و آله [٤] نيز گواه اهمّيت زيارت اموات و تشويق بر اين كار مفيد و

[١] الفردوس : ج ٥ ص ٤٨٥ ح ٨٨٣٩ .[٢] ر . ك : ميزان الحكمة با ترجمه فارسى: ج ٤ ذيل «الرّحم (خويشاوندى )» .[٣] الخصال: ص ٦١٨ ح ١٠، الكافى:ج ٣ ص ٢٣٠ ح ١٠، بحار الأنوار: ج ١٠ ص ٩٧ ح ١.[٤] رواياتى كه دلالت بر جواز و استحباب زيارت قبور دارند ، در منابع اهل سنّت ، فراوان اند. براى نمونه ، ر . ك : صحيح مسلم: ج ٢ص ٦٧١ ح ١٠٥ و ١٠٦ و١٠٧، سنن أبى داوود: ج ٣ ص٢١٨ ح ٣٢٣٤و ٣٢٢٥، سنن ابن ماجة: ج ١ ص ٥٠٠ ح ١٥٧٠ و ص ٥٠١ ح ١٥٧١، السنن الكبرى: ج ٤ ص ١٣١ ح ٧٢٠٧ . بر پايه اين روايات معتبر ، اهل سنّت ، مانند پيروان اهل بيت: معتقد به استحباب زيارت قبورند . تنها فرقه وهّابيت است كه با شبهه هاى واهى ، زيارت قبور را زير سؤال مى برد .