٠ اين ماه ، ماه ماتم سبط پيمبر است؟ يا ماهِ سربلندىِ فرزند حيدر است؟ ٠ ٠ شيراَوژَنى [٢] كه بر تن و فرقِ مباركش از زخم تير ، جوشن [٣] و از تيغ ، مِغفَر [٤] است ٠ ٠ در ظاهر ، ار شكسته شد آن شيردل ، منال كز آن شكست ، باده فتحش به ساغر است ٠ ٠ سرلوح فتح نامه او شد شكستِ او مرد حق ار شكسته شود هم مظفّر است ٠ ٠ امروز ، عيد فتح حسين است و آل او زارى مكن كه خسته شمشير و خنجر است ٠ ٠ او كُشته گشت و ملّت اسلام ، زنده شد اين كُشته از هزار جهانْ زنده ، برتر است ٠ ٠ او كُشته نيست ، زنده اعصار و قرن هاست كِش [٥] نام نيك تا به ابد ، زيبِ دفتر است ٠ ٠ مرگ از براى ماست ، نه در خوردِ او كه ما ترسان ز محشريم و وى ، آن سوى محشر است ٠ ٠ خوارى و سرشكستگى آرد قبولِ ظلم او تا جهان به جاست ، عزيز است و سَرور است ٠ ٠ آن آهنينْ جگر كه ز تصويرِ تيغ او تب لرزه ، مَر سپاه عدو را به پيكر است ٠ ٠ مظلوم نيست ، خانه براندازِ ظالم است لب تشنه نيست ، ساقىِ تسنيم و كوثر است ٠ ٠ مظلومْ نى ، كه رايتِ پيروزمند او پيوسته بر بسيط زمين ، سايه گستر است ٠ ٠ آن كس كه بى سپاه زَنَد بر سپاهِ خصم درياى لشكر است ، نه محتاج لشكر است ٠ ٠ ديندار باش و عدل گُزين باش و مرد باش كاين مكتبِ گُزيده سِبط پيمبر است ٠ ٠ در راه دوست ، تكيه به شمشيرِ تيز كن كارى كه كرد شاه شهيدان ، تو نيز كن. [٦] ٠

[١] ميراث عشق : ص ٢٤٣ .[٢] شيراوژن : شيرافكن .[٣] جوشن : زره .[٤] مغفر : كلاهخود .[٥] كش : كه او را .[٦] دانش نامه شعر عاشورايى : ج ٢ ص ١١٥١ .