٠ ... نخست اقرارِ بيعت ، از چه با سلطان دين كردى؟ پس از اقرار بيعت ، اين همه انكار ، يعنى چه؟ ٠ ٠ گرفتم نامه ننوشتند و خود ، آمد به مهمانى به مهمانى چنين ـ يا رب ـ چنان رفتار ، يعنى چه؟ ٠ ٠ نواميس خدا ، پروردگانِ پرده عصمت سر بى چادر اندر كوچه و بازار ، يعنى چه؟ ٠ ٠ گهرهاى يتيم دُرج عفّت را به هم بستن همه بر يك رَسَن ، چون گوهر شهوار ، يعنى چه؟ ٠ ٠ اسيرى خود گرفتم سهل ، لكن با گرفتارى غُل و زنجير و آهن با تن تبدار ، يعنى چه؟ ٠ ٠ به زير اِشكم اُشتر ، چرا بايست پا بستن چنين رفتار ناهنجار با بيمار ، يعنى چه؟ ٠ ٠ چرا چون چوب نامد خشك ، دست پورِ بوسفيان به چوب خيزران خَستن لب دُربار ، يعنى چه؟ ٠ ٠ به استغفار ، اعدا ، خواستند اين ظلم را جبران خدا را ، ريختن خون وان گه استغفار ، يعنى چه؟ ٠ ٠ اَلا اى خاتم پيغمبران ، فرياد از اين امّت! بر اولادت جفا بگذشت از حد ، داد از اين امّت! [١] ٠

[١] دانش نامه شعر عاشورايى : ج ٢ ص ١٠٠٠ .