٢٩٠٦.الأمالى ، شجرى : مُغَيرة بن نَوفِل هاشمى ، در باره جرّاح بن سِنان اسدى ، [١] آن گاه كه به حسين بن على عليه السلام ضربه زد ، اين را گفت : ٠ آن گاه كه خداوند ، باران صبحگاهى را به بنده اى مى چشانَد جرّاح را از آب باران ، سيراب نكند! ٠ ٠ منظورم ابن سِنان است ؛ بدترين نوزادى كه زنى مى تواند به آن، باردار شود و بدترينِ راهْ روندگان. ٠ ٠ چُلاق باد دستت كه با وسيله اى كُشنده بر جوان مردى حمله ور شد كه نه مضطرب بود و نه بى تاب . ٠ ٠ اى خاندان نصر قَعين! چگونه آرام مى خُسبيد در حالى كه گناهى بزرگ كرده ايد ، نه كوچك؟! ٠ ٠ حاشا! [طايفه] جُذَيمه ـ كه در اين جا ، از آنها ياد نمى كنم ـ و نيز بنى جابر ، به خونى آلوده نشدند . ٠ ابوبكر ، [راوىِ اين سخن] گفت: اين جرّاح بن سِنان ـ كه حسين بن على عليه السلام را زد ـ، از بنى اسد و از خاندانِ نصر بن قَعين است.

١ / ٢٠

غلام عمر بن عِكرِمه

٢٩٠٧.كامل الزيارات ـ به نقل از عمر بن عِكرِمه [٢] ـ: در شب شهادت امام حسين عليه السلام ،در مدينه بوديم. صبح آن روز ، يكى از غلامان گفت: ديشب ، شنيدم كه منادى اى اين گونه بانگ مى زد : ٠ اى كسانى كه جاهلانه ، حسين عليه السلام را كشتيد مژده تان باد به مجازات خدا و عذاب او! ٠ ٠ تمام آسمانى ها ، شما را نفرين مى كنند چه پيامبر ، چه رسول و چه مؤمن ٠ ٠ شما ، بر زبان پسر داوود (موسى عليه السلام ) و روح اللّه ، حاملِ انجيل ، نفرين شده ايد. ٠

[١] در قضاياى مربوط به كربلا ، شخصى به اين نام وجود ندارد و ظاهرا تصحيفِ همان سِنان بن انس است.