٢٨١٠.مثير الأحزان ـ در توصيف كشته شدن على بن الحسين (على اكبر) ـ: [على اكبر ]به آوردگاه و رزمگاه آنان باز گشت . مُنقِذ بن مُرّه عبدى ، او را با تير زد و به خاكش انداخت . سپاهيان دشمن ، او را دوره و قطعه قطعه كردند . امام حسين عليه السلام در برابر [جنازه] او ايستاد و فرمود : «خداوند، گروهى را كه تو را كشتند، بكشد ! چه جرئتى بر خدا و بر هتك حرمت پيامبر كردند !» و چشمانش پر از اشك شد . آن گاه فرمود: «پس از تو، خاك بر دنيا!» .

ر. ك: ج ٧ ص ٧ (بخش هشتم / فصل چهارم / على اكبر عليه السلام) .

٤ / ١٠ ـ ٤

گريه امام عليه السلام بر برادرش عبّاس عليه السلام

٢٨١١.الملهوف ـ در توصيف جنگ روز عاشورا ـ: ميان عبّاس و برادرش (امام حسين عليه السلام ) فاصله انداختند و از هر سو او را دوره كردند، تا اين كه او را كشتند. خداوند ، روح او را پاك گرداند ! امام حسين عليه السلام به شدّت گريست .

٢٨١٢.المناقب ، ابن شهرآشوب ـ در توصيف كشته شدن عبّاس ـ: وقتى امام حسين عليه السلام او را در كنار فرات به خاك افتاده ديد، گريست.

ر .ك : ج ٧ ص ٧٧ (بخش هشتم / فصل پنجم / عبّاس بن على٨) .