دانشنامه امام حسين عليه السلام بر پايه قرآن، حديث و تاریخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤١٥

٠ حجّ اكبر ، طواف كربُبَلاست كعبه ، در اعتكافِ كرببلاست ٠ ٠ عدّه اى ، از تو راه ، كج كردند كربلا را فداى حج كردند ٠ ٠ عدّه اى ، گرم كار خود بودند غافل از تنگه اُحد بودند ٠ ٠ عدّه اى نيز تكّه تكّه شدند بنده نام و نان و سكّه شدند ٠ ٠ غرق در آخورِ علوفه شدند عدّه اى نيز اهل كوفه شدند ٠ ٠ كوفه ، لبريزِ ناجوان مَردى است خنجر تيزِ ناجوان مردى است ٠ ٠ جان زهرا ، به سوى كوفه ، مرو! با گل و غنچه و شكوفه ، مرو! ٠ ٠ كوفه ، ره بر تو بست ، يا مولا! بيعتت را شكست ، يا مولا! ٠ ٠ كربلا ، يعنى اشك ، يعنى آه ذبحِ هفتاد و دو خليلُ اللّه ٠ ٠ قتلگه،مروه است، خيمه ، صفاست عيد قربان ، غروب عاشوراست ٠ ٠ كربلا ، كعبه اَهورايى است مشهدِ لاله هاى زهرايى است. [١] ٠

٧ / ٣٧

محمّد على مجاهدى

{٠ مى آيد از سمت غربت ، اسبى كه تنهاىِ تنهاست تصوير مردى كه رفته است ، در چشم هايش هويداست ٠} {٠ يالش كه همزاد موج است ، دارد فراز و فرودى امّا فرازى كه بِشْكوه ، امّا فرودى كه زيباست ٠}