دانشنامه امام حسين عليه السلام بر پايه قرآن، حديث و تاریخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٠٦

٠ ز دل ، تاريكىِ باد خزان تا پرده بردارم به روى دست مى گيرم ، گلِ نيلوفر خود را ٠ ٠ چه خواهد كرد فردا ، آتش افروزِ قنارى سوز به دل ها گر بپاشم اندكى خاكستر خود را ٠ ٠ من از ايمان خود ، يك ذرّه حتّى بر نمى گردم تلاوت مى كنم در گوش نِى هم باور خود را. [١] ٠

٧ / ٢٧

غلامرضا سازگار

٠ جمال حق زسر تا پاست ، عبّاس به يكتايى قسم ، يكتاست عبّاس! ٠ ٠ اگر چه زاده اُمّ البنين است وليكن مادرش زهراست ، عبّاس ٠ ٠ خدا داند كه از روز ولادت امام خويش را مى خواست عبّاس ٠ ٠ عَلَم در دست ، مَشك آب بر دوش كه هم سردار و هم سقّاست ، عبّاس ٠ ٠ بنازم غيرت و عشق و وفا را كه عطشان بر لب درياست ، عبّاس ٠ ٠ هنوز از تشنه كامان ، شرمگين است از آن ، در علقمه ، تنهاست عبّاس ٠ ٠ نه در دنيا بُود باب الحوائج شفيع خلق در عُقباست عبّاس ٠ ٠ چه باك از شعله هاى خشم دوزخ كه در محشر ، پناه ماست عبّاس ٠ ٠ شفيعان ، چون به محشر، روى آرند بُريده دست او همراه دارند. [٢] ٠