٠ ... چو بر بستند آل اللّه سوى شام ، محمل ها به محمل ها مكان كردند همچون غصّه در دل ها ٠ ٠ ز بس سيل سرشك از چشمه هاى چشم شد جارى فرو رفتند آن جمّازه ها تا سينه در گِل ها ٠ ٠ اگر اشك يتيمان ، آب بر آتش نزد هر دَم ز سوز آه هر يك زان اسيران ، سوخت محمل ها ٠ ٠ جفاى كربلاشان ، سهل و آسان بود در خاطر اگر در شام دانستند مى باشد چه مشكل ها ٠ ٠ حمايل هاى زرّين را به غارت بُرده دشمن ها ولى بسته غُل و زنجير ، جاى آن حمايل ها ٠ ٠ برادرها شهيد و پيش روىِ خواهران ، يك سر سران كُشتگان ، بر نيزه اندر دست قاتل ها ٠ ٠ به روز آن راه ها در آفتاب گرم ، پيمودن به زير سايه سرها ، مكان كردن به منزل ها ٠ ٠ به شام ، آل على در كُنج ويران ها مكان كردن به ناز و نوش اهل شام ، هر شب كرده محفل ها ٠ ٠ به تَشت زر ، سر سِبط پيمبر در برِ خواهر سرودنْ پور بوسفيان: «أدِر كأسا و ناوِلها» ٠ ٠ فلك ! زين ظلم ، حيرانم چرا ويران نگرديدى؟ چو اولاد پيمبر ، بى سر و سامان نگرديدى؟ [١] ٠

[١] دانش نامه شعر عاشورايى : ج ٢ ص ١٠٠٢ .