٠ هر گُل كه بر دميد ز هامون كربلا دارد نشان تازه مدفون كربلا ٠ ٠ پروانه نجات شهيدانِ محشر است مهر طلا ببين شده گلگون كربلا ٠ ٠ در جستجوى گوهر يك دانه نجف كردم روان دو رود ، به جيحون كربلا ٠ ٠ نيل است هر عشور به بيت الحَزَن روان از ديده هاى مردم محزون كربلا ٠ ٠ در هر قبيله ، از قِبَل خوان اهل بيت ماتم رسيده اى شده مجنون كربلا ٠ ٠ بس فتنه ها كه بر سرِ مروانيان رسيد وقت طلوع اختر گردون كربلا ٠ ٠ بردند داغ فتنه آخِرْزمان به خاك مرغان زخم خورده مفتون كربلا ٠ ٠ گرگان پير ، دامن پيراهن حسين ناحق زدند در عَرَق خون كربلا ٠ ٠ خونابه روان جگرگوشه رسول در هر ديار ، سرزده ، بيرون كربلا ٠ ٠ اين خون ، نه اندكى است كه پنهان كند كسى شايد كز اين مُكابره ، توفان كند كسى . [١] ٠

[١] ديوان بابا فغانى شيرازى : ص ٥٨ .