٢٩٢٤.مقتل الحسين عليه السلام ، خوارزمى ـ به نقل از دِعبِل ـ: پدرم ، به نقل از پدربزرگم ، از مادرش سُعدا، دختر مالكِ خُزاعى، گزارش كرده است كه ... وى (سُعدا) در شب شهادت حسين عليه السلام ، ناله جِنّيان را شنيده و اين دو بيت شعر را از زنى جنّى ، حفظ كرده است كه گفت : {٠ اى پسرِ شهيد و اى كه عمويش نيز شهيد است؛ بهترينِ عموها ، جعفر طيّار! ٠} {٠ در شگفتم از شمشيرى كه تيزى اش بر چهره ات زخم زد و بر آن ، غبار نشانْد . ٠} من (دعبل)، در قصيده اى ، اين دو بيت را جاى دادم: {٠ در عراق ، قبرى را زيارت كن كه بهترين قبر است و از اُلاغ ، سرپيچى كن و هر كه تو را از زيارتْ نهى كند ، اُلاغ است . ٠} {٠ اى حسين! چرا زيارتت نكنم ـ كه خاندانم و هر كه از نسل نِزار است، فدايت باد ـ ٠} {٠ در حالى كه در دل هاى خردمندان ، مِهرى نهفته به توست و فرجام دشمن تو ، مرگ و نابودى است؟ ٠} {٠ اى پسر شهيد و اى كه عمويش شهيد است؛ برترينِ عموها ، جعفر طيّار! ٠} {٠ در شگفتم از شمشيرى كه تيزى اش بر چهره ات زخم زد و بر آن، غبار نشانْد. ٠}