٢٩٠٣.المعجم الكبير ـ به نقل از مُصعَب بن عبد اللّه ـ: زينبِ صغرا ، دختر عقيل بن ابى طالب، با مردم، به بقيع رفت و در رثاى شهيدان خود در طَف ، گِريان ، چنين سرود: ٠ چه پاسخى خواهيد داد ، آن گاه كه پيامبر صلى الله عليه و آله ، به شما بگويد كه : [واى بر شما!] چه كرديد ـ كه شما ، واپسينْ امّت هستيد ـ ٠ ٠ با خاندانم و يارانم و ذرّيه ام كه برخى اسيرند و برخى در خون تپيده اند؟! ٠ ٠ پاداش ِ من كه شما را هدايت كردم ـ اين نبود كه پس از من ، با خاندانم ، بدرفتارى كنيد . ٠ ابو الأسود دُئَلى گفت: مى گوييم: «پروردگارا! ما به خود ، ستم كرده ايم و اگر از ما در نگذرى و بر ما رحم ننمايى ، از زيانكاران خواهيم بود» . [١]

ر . ك : ج ٩ ص ٤١٥ (بخش يازدهم / فصل يكم / هنگام دريافت خبر) .

١ / ١٨

مسلم بن قُتَيبه [٢]

٢٩٠٤.مُروج الذهب: مسلم بن قُتَيبه، وابسته بنى هاشم ، چنين سروده است : ٠ [اى] ديده ! اشك بريز و واويلا سر ده و اگر مى خواهى گريه كنى، بر خاندان پيامبر صل الله عليه وآله گريه كن ٠ ٠ و بر نُه تن از نسل على عليه السلام كه جان باخته اند، گريه كن و بر پنج تن از نسل عقيل ٠ ٠ و بر پسرعموى پيامبر ، عَون، برادر آنها ـ كه در بازماندگانشان، سرافكنده نيست ـ ٠ ٠ و بر آن همنام پيامبر صل الله عليه وآله در ميان آنان ، كه به نيرنگ، گرفتار شد و با شمشيرِ صيقل يافته ، با او برخورد كردند ٠ ٠ و بر ميان سالشان گريه كن كه هر گاه نيكى ها شماره شوند ، ميان سالشان ، مانند ساير ميان سالان نيست . ٠ ٠ خدا ، زياد را لعنت كند ـ هر جا كه باشد ـ و پسرش و عجوزه چند شويه را ! [٣] ٠

[١] شرح الأخبار، سه بيت اخير را ندارد .[٢] اين شخص، شناخته نشد و اين ابيات، با اندكى تفاوت، به شاعران ديگرى نيز نسبت داده شده است، كه از آن جمله اند : ١. سليمان بن قَتّه، ٢. سراقه باهِلى، ٣. دختر عقيل.[٣] مروج الذهب: ج ٣ ص ٧٢ ؛ مثير الأحزان: ص ١١١ (كه در آن چنين آمده است: گفته اند هفده نفر راكشته اند كه همگى آنها ؛ از زادگان فاطمه دختر اسد، مادر على بن ابى طالب عليه السلام هستند . لذا شاعرشان ، چنين سروده است:...) ، الأمالى ، شجرى : ج ١ ص ١٦٨ (كه در آن ، چنين آمده است: و شاعر ، گفته است : ... و سه بيت را آورده است) ، بحار الأنوار: ج ٤٥ ص ٢٩١ (به نقل از استاد فخر القضات محمد بن حسين ارسايندى، به نقل از يكى از شاعران) .