٢٨٩٩.كشف الغمّة : فضل بن عبّاس بن عُتبة [٢] بن ابى لَهَب ، دررثاى شهيدانِ كشته شده از خاندان امام حسين عليه السلام ، چنين سرود : ٠ اى چشمانم! اگر در مصيبت وارد شده بر من ، گريه نكنيد چشمان تمام مردم، شكيباتر از شما خواهند بود. ٠ ٠ اى چشمانم! اشك هايى انبوه ، فرو ريزيد كه دلسوزى من ، درست است و من ، متوجّه نبودم. ٠ ٠ براى مرگِ گراميانى گريستم كه در پىِ هم ، روى آوردند براى رسيدن به شهادت ، زره به تن و با سرِ بى خُود ؛ [٣] ٠ ٠ همان ها كه از كرامتمندانِ پاكِ آل هاشم بودند و نياكانى دارند كه در رادمردى ، شُهره اند . ٠ ٠ چراغ هاى تابانى كه به مهتابْ ماننده اند ؛ زيرا در دهش و زدودنِ اندوه ، بيناترند. ٠ ٠ فاجعه آنان به ما وارد شد و عاملان اين فاجعه ، تَميم و بكر و سَكون و حِمْيَرند ٠ ٠ و هَمْدان ، به ما خشم ورزيد و هوازِن را در كنار آل قيس و اَعصُر ، فرا خواند. ٠ ٠ هر قبيله اى، شركت جُست، در ريختن خون ما بنى هاشم ـ كه مجدش مى درخشد و آوازه اش ، همواره ـ رو به فزونى است ـ. ٠ ٠ زندگى و مرگ ما ، در راه خداوند است، كشته هاى ما ، به خداوند ، تقديم مى شوند و برانگيخته مى شوند. ٠ ٠ هر خونِ ريخته اى، خواهانى دارد و خونخواه ما در كمين است و بر شما ، چيره مى شود و آشكار خواهد گشت. ٠ ٠ به زودى ، دشمنانِ ما، آن گاه كه با آنها رو در رو مى شويم ، خواهند ديد كه پيامبر مطهّر ، از آنِ كدام يك از ماست. [٤] ٠

[١] فضل بن عبّاس بن عُتبة بن ابى لهب هاشمى، يكى از شعرا و فصيحان بنى هاشم بود كه هم از جانب مادر و هم پدر، هاشمى بود. وى هم روزگار با فَرَزدَق و احوص بوده است. او در حدود سال ٩٠ و به قولى، سال ٩٥ هجرى، در دوران خلافت وليد بن عبد الملك در گذشت.[٢] در متن مصدر، «عُقبه» است كه آن را بر اساس ديگر منابع، تصحيح كرديم .[٣] در متن مصدر اشكالاتى بود كه ما آن را از ادب الطف ، تصحيح نموديم .[٤] اين متن، در مصدر، با اشكالاتى همراه بود كه آنها را بر اساس كتاب أدب الطفّ، تصحيح كرديم.