فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٩٨ - شاگردان زيد بن على

آنچه گفتيم از آنِ اهل بيت پيامبر(صلى الله عليه وآله) يعنى همان دوازده امام معصوم مى باشند، و اما علما و دانشمندانى كه از اين خاندان برخاسته اند، مانند حسنى ها و حسينى ها، آنان پيوسته از امام معصوم بهره مند مى شدند و به آنها استناد مى جستند، و اگر گاهى از غير امامان حديثى يا سخنى را نقل مى كردند، اين به معنى اعراض از خاندان رسالت نيست، بلكه به خاطر عمل به گفتار پيامبر است كه فرمود:«الحكمة ضالّة المؤمن فحيثما وجد أحدكم ضالته فليأخذها».[١]

از اين جهت مى بينيم زيد بن على در حالى كه از پدر بزرگوار خود حضرت سجاد(عليه السلام) و برادر بزرگش امام باقر(عليه السلام) نقل روايت مى كند، از ديگران نيز روايت دارد و او به خاطر اخذ حديث و دانش، از علما و دانشمندان به مكه و عراق و شام سفر كرده بود.

اگر بخواهيم اساتيد او را به صورت اجمال يادآور شويم، بايد چنين بگوييم:

١. على بن الحسين(عليه السلام) پدر گراميش، ٢. ابوجعفر محمد على(عليه السلام) امام باقر(عليه السلام)برادر بزرگوارش، ٣. عبيدالله بن أبى رافع، ٤. ابان بن عثمان بن عفّان، ٥. عروة بن الزبير.[٢]

شاگردان زيد بن على

شاگردان او را به دو گروه مى توان تقسيم كرد:

فرزندان بزرگوار ايشان مانند: