فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٣٢٦ - ٦ العاضدلدين الله (٥٤٦-٥٦٧)

تخت نشست، در حالى كه از همه فرزندان حافظ لدين الله كوچكتر بود. مسجد معروف به «جامع الفاكهيين» از آثار اوست. او به وسيله يكى از فرزندان وزرايش كشته شد. مدت عمر او از ٢٢ سال تجاوز نكرد.[١]

٥ . الفائز بنصرالله (٥٤٤-٥٥٥ هـ)

نام او عيسى فرزند ظافر بامرالله در سال ٥٤٤ ديده به جهان گشود و در پنج سالگى به امامت نايل گشت. آن گاه كه پدرش ترور شد، او را به جاى پدر نشاندند تا سر و صداى ترور پدر خاموش شود. او ٦ سال تمام در مسند خلافت بود و در سال ٥٥٥ در حالى كه ١١ سال و اندى داشت، درگذشت.

٦ . العاضدلدين الله (٥٤٦-٥٦٧ هـ)

از آنجا كه فائز بنصرالله قبل از بلوغ كشته شد و وارثى نداشت، يكى از اين خاندان كه نوه الحافظ لدين الله بود، به نام عبدالله بن يوسف بن عبدالمجيد به عنوان خليفه برگزيده شد. او بعد از وفات پسر عموى خود (الفائز بنصرالله) امور امامت را به دست گرفت در حالى كه پانزده سال بيشتر از عمر او نمى گذشت تا اينكه در سال ٥٥٦هـ در گذشت و پس از وى صالح بن رزيك جاى او را گرفت و از نظر رفتار با مردم، بسيار ستوده بود.

در زمان او فرنگيها (صليبيان) به مصر حمله كردند و در سال ٥٦٤ تصميم به تسخير قاهره گرفتند. آنان بناى بدرفتارى را با مردم گذاشتند، و مسلمانان را به