فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٤٨ - زندگانى زيد در دوران امام باقر(عليه السلام)

وارد شده است.[١]

كاتب چلبى كتاب «النيّر الجلىّ فى قراءة زيد» را از آثار ابوعلى اهوازى شمرده است.

عاصم بن عبيدالله مى گويد: اى مردم كوفه! امروز، كسى در ميان شما كشته شد كه براى او نظيرى نبود، و بعد از اين هم نظيرى نخواهد داشت. من در دوران جوانى او را ديده بودم كه ياد خدا را مى شنيد از هوش مى رفت و افرادى كه در كنار او بودند تصوّر مى كردند كه به اين دنيا باز نخواهد گشت.[٢]

زندگانى زيد در دوران امام باقر(عليه السلام)

امام سجاد(عليه السلام) در سال ٩٥ به لقاءالله پيوست و فرزند خود محمد باقر(عليه السلام)را به امر الهى به امامت برگزيد. امام باقر(عليه السلام) شخصى است كه تمام افراد و گروه ها بر علم و دانش و تقوا و پيراستگى او تصريح كرده اند.

ابن حجر مى گويد: علّت اين كه او را باقر ناميده اند اين است كه مانند كسى كه زمينى را بشكافد و گنجى پنهان را از درون آن بيرون آورد. او نيز گره از مشكلات علمى بسيارى گشود و گنجينه هاى معارف و حقايق احكام را آشكار ساخت، اين مقام و موقعيت امام را همگان درك مى كنند و از اين جهت مى گويند او علم را شكافت و دانش را آشكار ساخت.[٣]

از دانش امام باقر(عليه السلام) برخى از صحابه پيامبر و بزرگان تابعان بهره گرفته و از