فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٩٤ - عبادت و تهجد زيد

بود. اكنون فرصت آن رسيده است كه درباره عبادت و تهجد او سخن بگوييم:

عبادت و تهجد زيد

پيرامون عبادت و تهجد زيد بن على، رواياتى هست كه حاكى از پيروى وى از پدر بزرگوار خود امام سجاد(عليه السلام) است. اينك نمونه هايى را يادآور مى شويم:

١. فرات بن ابراهيم از مروى نقل مى كند: من بين مكه و مدينه در مصاحبت زيد بودم. او نماز فريضه را به جا مى آورد و ميان دو فريضه نيز نماز مى گزارد و همه شب را به نماز و تسبيح خدا به پايان مى برد و كراراً اين آيه را مى خواند:

(وَ جَاءَتْ سَكْرَةُ الْمَوْتِ بِالْحَقِّ ذَلِكَ مَا كُنْتَ مِنْهُ تَحِيدُ)[١].

«و سكرات و بيهوشى (به هنگام) مرگ، به حق فرامى رسد (به محتضر مى گويند): اين همان چيزى است كه از آن مى گريختى».

شبى از شب ها با هم نماز گزارديم و او اين آيه را تا نيمه شب تلاوت مى كرد. من خوابم برد، ناگاه بيدار شدم، ديدم دست ها را به سوى آسمان بلند كرده و مى گويد: خدايا! عذاب دنيا آسان تر از عذاب آخرت است، سپس ناله كرد، برخاستم به سوى او آمدم به او گفتم: اى فرزند پيامبر خدا، امشب از تو ناله اى ديدم كه در شب هاى پيش از آن خبرى نبود. او در پاسخ گفت: در حال سجده خواب مرا ربود. گروهى را ديدم كه بسيار زيبا اطراف من نشسته اند و من هم در حال سجده هستم. بزرگ آنها گفت: آيا اين مردى كه در حال سجده است، همان است؟ گفتند: بله. آن گاه به من گفت: اى زيد بشارت بده! تو در راه خدا كشته و به دار آويخته و با آتش سوزانده مى شوى. ديگر پس از آن، آتشى را