فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٢٠٩ - آمادگى براى شهادت

آن گاه كه حرّ بن يزيد رياحى او را از حركت بازداشت، برخاست و در بين دو سپاه چنين گفت: «جدّم رسول خدا فرموده است كه هر كس فرمانرواى ستمگرى را ببيند كه حرام هاى خدا را حلال مى شمارد و پيمان هاى خدا را مى شكند و با روش پيامبر خدا مخالفت مىورزد و با بندگان خدا با ستم رفتار مى كند و نسبت به اين سلطان با رفتار و گفتار، پرخاش نكند، بر خدا حق است كه او را در جايگاه همان سلطان قرار دهد. آگاه باشيد امويان طاعت شيطان را برگزيدند، و پيروى از خداى رحمان را به كنارى نهادند، فساد را گسترش داده اند، حدود الهى را در مورد مجرمان، تعطيل كرده اند. درآمدهاى عمومى را به خود اختصاص داده اند. حرام خدا را حلال، و حلال خدا را حرام كرده اند. من سزاوارترين كسى هستم كه بايد اين وضع را دگرگون سازم».[١]

البته اين نوع سخنان مشابه، ميان سرور شهيدان و زيد بن على(عليه السلام) فراوان است، ما به همين مقدار بسنده مى كنيم.

آمادگى براى شهادت

سخنان زيد، از آغاز تا پايان، حاكى از آن است كه او خود را براى شهادت آماده كرده بود و هرگز در فكر سلطنت، و حكمرانى نبود، كسانى كه او را متهم به طلب سلطنت و خلافت مى كنند، شخصيت زيد را نشناخته اند و با محيط او آشنا نبوده اند، زيرا همه شرايط براى كشته شدن او مساعد بود، در چنين شرايطى كه شكستِ نظامى وى قطعى بود، كسى براى به دست گرفتن سلطنت و حكومت