فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٣٣٥ - ٧ جلالالدين حسن بن اعلى محمد (٥٨٢-٦١٨)
٥ . حسن على بن حسن (قاهربالله) (٥٣٩-٥٦١ هـ)
وى در قلعه الموت به دنيا آمد و پس از درگذشت پدرش حسن در سال ٥٥٧، امامت را به عهده گرفت. او به سازماندهى دعوت اسماعيلى پرداخت و داعيان توانمندى را به مناطق تحت نفوذ اسماعيليه فرستاد. و سرانجام در سال ٥٦١ درگذشت و در قلعه الموت به خاك سپرده شد.[١]
٦ . اعلى محمّد فرزند حسن على (٥٥٣-٦٠٧ هـ)
امام اعلى محمد در سال ٥٥٣ در قلعه الموت متولد شد، در حالى كه هشت بهار از عمر او مى گذشت، در سال ٥٦١، زمام امامت را به دست گرفت. او بيشتر به مسائل فرهنگى پرداخت و به مناظرات علمى و فلسفى و فقهى عنايت مىورزيد و داعيان را آموزش مى داد كه چگونه به امر دعوت بپردازند. سرانجام او پس از ٤٦ سال امامت، در قلعه الموت درگذشت و همانجا به خاك سپرده شد و امامت را به فرزندش جلال الدين سپرد.[٢]
٧ . جلال الدين حسن بن اعلى محمد (٥٨٢-٦١٨ هـ)
امام حسن بن اعلى محمد ملقب به جلال الدين در سال ٥٨٢ در قلعه الموت ديده به جهان گشود و پس از وفات پدر در سال ٦٠٧ به امور امامت پرداخت. او كوشيد پيوند اسماعيليه را با جهان اسلام، محكم تر سازد و توانست علاقه خليفه عباسى به نام «ناصرلدين الله» را به خود جلب كند و به خاطر همين به سوريه و
[١] . همان، ص ٢٧٥ .
[٢] . همان، ص ٢٧٧ .