فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٢٤٧ - ٩ تقدير خداوند بر حق تعلق مىگيرد

سپس با آياتى بر وحدانيت خدا استدلال مى كند.

٦ . خدا عادل و حكيم است

خدا عادل و حكيم است. قبيح از او سر نمى زند و هرگز چيزى كه از نظر حكمت لازم باشد، ترك نمى كند.

٧ . افعال عباد، از آن خود آنهاست

افعال بندگان مربوط به خود آنهاست. كسانى كه آنها را به خدا نسبت مى دهند اهل ضلالت و عناد هستند. آن گاه مى گويد: ما مى بينيم خدا افعال بندگان را به خود آنان نسبت مى دهد و اين تعبيرها را دارد: (يَكْسِبُونَ)، (يَمْكُرُونَ)، (يَفْعَلُونَ)، (يَصْنَعُونَ)، (يَكْفُرُونَ)، (يَخْلُقُونَ إِفْكاً).

٨ . عذاب، نتيجه گناه است

خدا كسى را جز به خاطر گناهش عذاب نمى كند، سپس با اين آيه استدلال مى كند:(لاَ تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى).[١]

٩ . تقدير خداوند بر حق تعلق مى گيرد

قضا و قدر، به امور حق و صحيح تعلق مى گيرد، بنابراين كفر بندگان و گناه گنهكاران متعلق قضا و قدر نيستند.