فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٣٧٥ - جــنّ

فرشتگان

ابن الوليد مى گويد: ملائكه، بر چند دسته اند و همه آنها براى خدمت آفريدگان شايستگى دارند، و هيچ گاه از وظيفه خود نافرمانى نمى كنند، چنانكه در قرآن آمده است: «وَ مَا مِنَّا إِلاَّ لَهُ مَقَامٌ مَعْلُومٌ».[١] جوهر همه آنها يكى است، و چون كارهاى مختلفى دارند، نامهاى آنان گوناگون است. برخى در عالم عقلى و برخى در عالم فلكى و برخى در عالم طبيعى به سر مى برند تا از آنها پاسدارى كنند. آيات قرآنى نيز بر اين معنا گواهى مى دهند مانند اين آيه:«فَلاَ أُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُونَ * وَ مَا لاَ تُبْصِرُونَ».[٢] خداوند آنها را از چشم ما پنهان داشته، و كسانى كه از طبيعت آفريده شده اند نمى توانند آنها را ببينند، مگر اين كه داراى منزلت پيامبرى يا نزديك به آن باشند.[٣]

جـــنّ

ابن الوليد معتقد است: جن، داراى ارواح آتشين و هوايى و آبى و خاكى هستند، و اعتقاد به جن درست است و شكى در آن نيست، آنها بر چند دسته اند، و هر دسته بر منطقه اى بر منفعتى يا زيانى و شرّى گماشته شده اند، برخى اجازه ندارند با آدميان همنشين باشند و برخى ديگر اجازه دارند كه در مناطقى كه آدميان زندگى مى كنند، با آنها همنشين شوند.[٤]