فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٤٤١ - «محمد بن نصير» شخصيتى غير قابل اعتماد
اين ميان چند مرتبه بركنار و حتى زندانى شد، در ميان سالهاى ٢٩٦ تا ٢٩٩ و در سال ٣٠٤ و سپس از ٣١١ تا ٣١٣، وزير بود، و او را متهم كردند كه با اعراب باديه نشين كه به بغداد حمله و آن را غارت كردند، همدست بوده است، همچنين او را به ارتداد و بى دينى متهم كردند و اموال او را مصادره نمودند. اين حادثه در زمان خلافت «المقتدر بالله» عباسى روى داد.
٢ـ ابوالفتح فضل بن جعفر بن محمد بن فرات، وزير الراضى بالله عباسى
٣ـ ابواحمد محسن وزير، وزير ابى الحسن (نفر اول)
٤ـ جعفر بن محمد برادر وزير على بن محمد (نفر اول).[١]
محمد بن نصير شخصيتى غير قابل اعتماد
درباره محمد بن نصير نيز كلمات بزرگان دچار تشتّت و ناسازگارى است، و شخصيت او بسيار پيچيده و مبهم است. گاهى او را يكى از دانشمندان برجسته بصره ولى از نظر روايتى ضعيف شمرده اند.[٢]
گاهى او را از ياران امام جواد دانسته اند.[٣]
گاهى او را از ياران امام عسگرى و از غلات شمرده اند.[٤]
و گاهى هم او را فهرى و بصرى دانسته اند، در حالى كه اين دو با هم سازگار نيست.[٥]
[١] . صابى، كتاب الوزراء، ص ٢٤٧ .
[٢] . مامقانى، عبدالله، تنقيح المقال، ج٣، ص ١٩٥ .
[٣] . طوسى، الرجال، ياران امام جواد(عليه السلام)، شماره هاى ١٠ و ٢٦ .
[٤] . طوسى، الرجال، ياران امام عسكرى(عليه السلام)، شماره ٢٠ .
[٥] . كشى، محمدبن عمر، رجال كشّى، شماره ٣٨٣ .