فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٣٦٥ - ٨ بازماندن على از خلافت

پيامبر على را وصى خود ساخت.[١]

تذكر: شگفتى در اين است كه او در اين ميان، حديث غدير را كه همه امت بر صحت آن اتفاق دارند، نمى آورد.

٨ . بازماندن على از خلافت

به عقيده وى، اينكه على(عليه السلام)، مدتى را در خانه نشست و از به دست گرفتن خلافت ظاهرى بازماند، نه به دليل ناتوانى او بود، بلكه به دليل آن بود كه پيامبر به او خبر داده بود كه پس از درگذشتش، كودتا گران، قدرت را به دست مى گيرند و به او فرموده بود كه خداوند آنها را مجازات مى كند با اين جمله كه: «على جان! پس از من، امّت با تو رفتارى ويژه خواهند داشت. اگر با آرامش تو را به فرمانروايى پذيرفتند و همه يكدل و يك صدا فرمانبردار شدند، به اداره امور آنها بپرداز و اگر اختلاف كردند و به دنبال ديگرى رفتند، تو آن را به حال خود بگذار كه خداوند راه برون رفتى براى تو خواهد گشود».

در جنگهاى جمل و صفين و نهروان نيز اميرالمؤمنين(عليه السلام) به وصيت پيامبر(صلى الله عليه وآله)عمل فرمود كه گفته بود: «على جان! پس از من تو با پيمان شكنان و شورشگران و ستمكاران مى جنگى».

و اينان همه از امت پيامبر بودند كه برخلاف سفارش پيامبر(صلى الله عليه وآله) با خاندان او جنگيدند و كينه هاى پنهانى خود را با اهل بيت(عليهم السلام) آشكار نمودند.[٢]