فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ١٤٤ - آيا زيد، امامت خويش را تبليغ مىكرد؟فصل نهم

مردى از زيديه (كه مى خواست فتنه اى به پا كند) برخاست و گفت: به چه دليل تو امامت زيد را انكار كرده اى؟ شيخ در پاسخ گفت: در حق من گمان باطل بردى، زيرا عقيده من با عقيده زيديه سر سوزنى فاصله ندارد.

آن پرسشگر فتنه جو گفت: عقيده تو درباره زيد چيست؟

مفيد گفت: آنچه كه امامت زيد را ثابت مى كند، من نيز بدان معتقدم، و آنچه كه امامت او را رد مى كند، من آن را رد مى كنم.

آنگاه مفيد توضيح داد و گفت: من مى گويم زيد پيشواى مسلمانان در دانش و پيراستگى و امر به معروف و نهى از منكر بود.

ولى امامتى را كه سبب عصمت امام و همراه با تنصيص پيامبر(صلى الله عليه وآله) و معجزه باشد از او نفى مى كنم.

و اين مطلب چيزى نيست كه احدى از دانشمندان زيدى با آن مخالفت كند. اتفاقاً همه افرادى كه پيرو امام زيد بودند، و در مجلس حضور داشتند از او تشكر كردند و در نتيجه حيله آن مرد فتنه گر ناكام ماند.[١]

چيزى كه هست گروه بيشمارى از مردم عراق با او بيعت كردند ولى متعلق بيعت جهاد زير پرچم او بود، نه امامت او پس از پيروزى. البته نمى توان انكار كرد كه گروهى از پيروان امام زيد تصور مى كنند كه او از اول خود را امام امّت قلمداد كرده و جهاد او براى تثبيت امامت خود بوده است. و همين سبب شده است كه امامت، نزد شيعه اثناعشرى، غير از امامت نزد عالمان زيدى باشد، زيرا امامت نزد شيعه اين است كه فردى معصوم، داناترين امّت و برترين آنها از