فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ١٠٩ - بازهم افراطگرايى

نقد اين نظر

١. شكى نيست كه زيد از عالمان و دانشوران خاندان رسالت و عالم به قرآن و آشنا به مفاهيم آن بود، لكن اين علم را از چه كسى آموخته بود؟ اگر بگويند از پدرش امام سجاد يا از برادرش امام باقر(عليه السلام) آموخته است، غلوّى در كار نيست.

و اگر بگويند از ديگرى آموخته است، آن ديگر، كيست كه زيد از او دانش آموخته است؟ و به جايى رسيده است كه بر ائمّه اهل بيت(عليهم السلام) مانند سجاد و باقر، برترى يافته است.

٢. فرض كنيد زيد در دانش قرآنى سرآمد روزگار بوده ولى اينكه مى گويند امام باقر(عليه السلام) دانش قرآنى خود را از ديگران آموخته، مدركش چيست؟! زيرا در هيچ منبعى نيامده است كه امامان معصوم شيعه(عليهم السلام)، در درس صحابه و تابعان و يا عالمانى ديگر شركت كرده باشند، فقط گاهى حديثى را از رسول خدا به واسطه برخى از صحابه يا تابعان، نقل مى كنند، آن هم به خاطر آن كه مخاطب آنگاه قانع مى شد كه سخن، سخن رسول خدا باشد. طبعاً ناچار بودند كه سخن خدا را به وسيله برخى از صحابه و تابعان، نقل كنند.

٣. ابن سعد در طبقات خود، امام باقر(عليه السلام) را از طبقه سوم تابعان معرفى مى كند و مى گويد: او دانشمند و اهل عبادت خدا بود. امامان فقه، مانند ابوحنيفه و ديگران، از او نقل روايت كرده اند. عطا مى گويد: «من نديدم كه دانش عالمان نزد كسى، چون امام باقر(عليه السلام) اندك به شمار آيد».

حكم بن عتيبه را ديدم كه در گفتوگو مغلوب شده است، در حالى كه