فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٣٧٤ - بهشـت

مى شود يعنى به خاك مبدل مى گردد. عنصر روحى او (روح) به ملأاعلى مى رود. پس اگر انسانى در زندگى خود مؤمن بوده، در شمار صالحان محشور مى گردد و پادشاه و فرمانروا مى شود. و اگر بدكار و نافرمان بوده، با شياطين و ديوسيرتان محشور مى گردد كه دشمنان امام هستند.

امام هم مانند ديگران، بدنش پس از مرگ متلاشى و تبديل به خاك مى شود. و جسم خاكى اش به خاك بازمى گردد و روح مباركش به عالمى مناسبِ آن منتقل مى شود، و روح امام يكى عقول مدبّره جهان مى گردد. پس تناسخى در كار نيست و روح فانى نيز نمى شود، بلكه «تقمّص» را مى پذيريم.[١]

حســاب

حساب يكى از شاخه هاى قيامت و برانگيخته شدن است و كارى است از خود نفس، در نفس (روح انسان) انجام مى گيرد. ثواب عبارت است از لذتها و شادى ها; و عقاب عبارت است از شكنجه ها و اندوهها، و برخى از آنها در دنيا روى مى دهد و برخى در آخرت پيش مى آيد. آنچه كه در دنياست بر دو دسته است. و سپس درباره هر دسته، سخن مى گويد.[٢]

بهشـت

كرمانى مى گويد: بهشت، جاودانى است و همه لذّتها در آن جمع است، و دگرگونى و تغيير و فساد در آن راه ندارد و احوال و جابجائى ها در آن نيست.