فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ١٥٤ - خط سرخ شهادت و تأييد امامان معصوم(عليهم السلام)فصل يازدهم

جهان اسلام، پديد مى آمد.

ولى نسبت به امر دوم، مسئوليت را به انقلابيون از اهل بيت(عليهم السلام) سپرد كه هر يك پس از ديگرى پرچم شهادت به دست بگيرند و در امّت اسلامى حركتى ايجاد كنند تا در پرتو قيام عمومى، ريشه شجره خبيثه كنده شود، و لذا پس از شهادت زيد، خط سرخ شهادت به وسيله يحيى بن زيد و عيسى بن زيد و حسين بن زيد و محمد بن زيد، ادامه پيدا كرد و همگان در خط پدر براى سرنگون كردن حكومت اموى تلاش كردند.

پس از آنان، نوبت حسنى ها رسيد كه در عصر عباسيان، اين وظيفه را برعهده گرفتند و لذا امام در مواقع خاصّى كه مطلب به بيرون درز نكند به ياران خود سفارش مى كرد كه سنگر اوّل را كه همان سنگر بالا بردن سطح فرهنگ و تربيت محدّث و مفسر باشد، خالى نكنيد و پيروان زيد در اين مورد براى شما سپرى هستند كه دستگاه اموى متوجه آنهاست.

آرى، برخى از جوانان تندرو علاقه مند بودند كه امام به هنگام خروج زيد از مدينه او را مشايعت كند و در حق او دعا كند و خط او را آشكارا تأييد كند و هنگامى كه خبر شهادت او به مدينه رسيد، اعلام عزا نمايد و در خانه خود بنشيند تا مردم به او تسليت بگويند. البته اين افكار در ذهن جوانان انقلابى آن روز وجود داشت ولى آنان هرگز آگاه از شرايط حاكم بر زندگى امام نبودند و لذا امام خط وسط را گرفت تا بتواند موقعيّت امامت را حفظ كرده و به خدمات خود ادامه دهد.

در پايان يادآور مى شويم كه قيام زيد كمتر از قيام مختار انقلابى نبود، در حالى كه وقتى خبر قيام مختار به امام سجاد(عليه السلام) و عمويش محمد بن حنفيه و