فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ١٥٧ - جايگاه زيد در نزد علماى شيعهفصل دوازدهم

٣. طبرسى مى گويد: زيد از عالمان آل محمد(صلى الله عليه وآله) بود. براى خدا به خشم و خروش درآمد، با دشمنان خدا نبرد كرد تا در راه او كشته شد.[١]

٤. ابن داود مى نويسد: زيد بن على(عليه السلام) در سال ١٢١ كشته شد، در حالى كه ٤٢ سال از عمر او مى گذشت. امام صادق(عليه السلام) به وفادارى او شهادت داده و براى او طلب رحمت كرد.[٢]

٥. شهيد اوّل مى گويد: خروج حسنى ها و حسينى ها به اذن امام واجب الطاعه بود، چنان كه خروج زيد و غير او از فرزندان على(عليه السلام) به همين صورت بود.[٣]

ما به همين پنج سخن از سخنان دانشمندان شيعه اكتفا مى كنيم. علاقه مندان به تفصيل، به اصل كتاب،[٤] مراجعه كنند.

ممكن است برخى از خوانندگان، با خود بينديشند: هدف از نقل كلمات علماى شيعه درباره زيد چيست؟ناچاريم بگوييم: هدف، پاسخگويى به سخنان فتنه گرانى مانند ابن تيميه و آلوسى بغدادى است كه مى خواهند با سخنان خود در ميان شيعيان، ايجاد اختلاف كنند، در حالى كه همه شيعيان، اعمّ از زيدى و امامى، نسبت به زيد، كمال علاقه را دارند.

ابن تيميه مى گويد: روافض (مرادش شيعيان اثنى عشرى است) زيد بن على و ياران او را ترك گفتند و به كفر و فسق او گواهى دادند.[٥]