فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٢٤٩ - ١٦ امامت حسنين(عليهما السلام)

١٣ . باب نبوّت

در باب نبوت نيز فصولى را دارد كه به صورت اجمال مى گويد:

با مطالب گذشته خدا را شناختيم. اكنون پيامبر كيست؟ او در جواب مى گويد: حضرت محمد(صلى الله عليه وآله) و سپس مى گويد: دليل بر نبوت او، معجزات روشن اوست.

١٤ . باب قرآن

مى گويد: اگر كسى درباره قرآن سؤال كند، مى گوييم قرآن كلام خدا و كلام مسموع، حادث و مخلوق خداست، سپس با آياتى بر حادث بودن قرآن، استدلال مى كند.

١٥ . باب امامت

مى گويد: نخستين امام بعد از رسول خدا و شايسته خلافت، امير مؤمنان(عليه السلام)سيد اوصياست، سپس با آيه (إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلَوةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَ هُمْ رَاكِعُونَ)[١] و رواياتى بر امامت او استدلال مى كند.

١٦ . امامت حسنين(عليهما السلام)

مى گويد: امامت پس از على بن ابى طالب(عليه السلام) از آن حسن و سپس از آن حسين(عليهما السلام) است. و دليل ما بر امامت اين دو، گفتار رسول گرامى است كه