فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٢٢٤ - ٧ امام مؤيد ابوالحسين احمد بن حسين بن هارون(٣٣٣ـ٤١١)
٥ .الامام المرتضى، ابوالقاسم محمد بن يحيى (٢٧٨ـ ٣١٣)
او فرزند امام هادى است كه بعد از مرگ پدرش در سال ١٩٩، مردم با او بيعت كردند و بخش بزرگى از سرزمين حمدان و نجران و خولان در اختيار او بود، او به سوى قرامطه رفت، و قسمتى از آنان را نابود كرد، ولى پس از دو سال حكومت، به نفع برادرش ناصر كنار رفت و حكومت را به او واگذار كرد. او آثار علمى دارد كه در مدارك ياد شده آمده است.[١]
٦ . الناصر لدين الله احمد بن يحيى بن الحسين
او فرزند دوم امام هادى است و پس از كناره گيرى برادرش محمد بن يحيى، در سال ٣٠١ مردم با او بيعت كردند و افراد زيادى دور او را گرفتند حتى مردم نجران و همدان نيز اطاعت او را پذيرفتند. او توانست به كشور سر و صورت بدهد و بيشترين درگيرى هاى او با گروه باطنيه(اسماعيليه) بوده است. سرانجام، در سال ٣٢٠ پس از ٢٠ سال حكومت درگذشت و در صعده در يمن در كنار قبر برادرش به خاك سپرده شد.[٢]
٧ . امام مؤيد ابوالحسين احمد بن حسين بن هارون (٣٣٣ـ٤١١)
در كتاب الحدائق الورديه او را چنين معرفى مى كند: «يگانه زمان خود و فريد عصر خويش و حافظ علوم عترت، و ناصر فقه ذرّيّه پيامبر بود».
[١] . محلّى، حميد بن احمد، الحدائق الورديّة، ج٢، ص ٤١-٤٦; حبشى، حكام اليمن، ص ٤٦.
[٢] . محلّى، حميد بن احمد، الحدائق الورديّة، ج٢، ص ٤٦ـ ٥٣; حبشى، حكام اليمن، ص ٥٤; و در آن جا آمده كه او در سال ٣٢٥هـ درگذشته است.