فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٧٥ - دعوت به جهاد

خدا! به دعوت خدا سربسپاريد و از كمك به حق باز نمانيد. با پيروى از حقّ، دشمن نابود مى شود و حرمت هاى شما نگه داشته مى شود و سرزمين شما امنيّت مى يابد.

زيرا ما دست ستمگران را از سپاه خدا كوتاه مى كنيم. دست آنان را از بيت المال و شهرها و غنايم قطع مى نماييم، افراد امين و مورد اعتماد را به مديريت نصب مى كنيم، افرادى كه نه رشوه مى دهند و نه رشوه مى پذيرند و نه پيمان خدا را مى شكنند. اگر ما پيروز شديم اين پيمان ماست با شما و اگر شربت شهادت نوشيديم، براى خدا و دين او خيرخواهى كرده ايم و حقى كه بر گردن ماست ادا نموده ايم، در اين صورت، بهشت جايگاه ماست. كدام مؤمن از اين كار خوشحال نمى شود؟ و كدام فرد مسلمان از اين فرجام مى ترسد؟ خدا به پيامبر خود فرموده است:

(وَ لاَ تُجَادِلْ عَنِ الَّذِينَ يَخْتَانُونَ أَنْفُسَهُمْ إِنَّ اللهَ لاَ يُحِبُّ مَنْ كَانَ خَوَّاناً أَثِيًما).[١]

«و از كسانى كه به خود خيانت مى كنند دفاع مكن! خداوند كسى را كه خيانت پيشه و گنهكار باشد، دوست ندارد».

آن گاه كه در ميان امّت، خيانت جوانه زد و به امانت ها خيانت شد و ستم رواج پيدا كرد، در اين صورت، حاكم رسوا مى شود. چنين فردى چگونه مى تواند پيشواى مؤمنان باشد، در حالى كه اين گونه است!

خدايا! به پيشگاه تو عذر آورديم و تو در كتاب خود به ما آموختى كه