فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٧٦ - دعوت به جهاد

كارهاى مفسدان، سر و سامان پيدا نمى كند. خدايا! تو ولىّ ما و داور به حق، ميان ما و مردم ما هستى.

اين چيزى است كه ما مى گوييم و به سوى آن مى خوانيم. آن كس كه دعوت ما را به حق اجابت كند، تو به او پاداش نيك مى دهى و آن كس كه از روى عناد سر برتابد، او را به كيفر مى رسانى.

اى بندگان! شما را به خدا سوگند مى دهم كه نداى كتاب خدا را پاسخ گوييد و به سوى آن بشتابيد و آن را در اختلافات ميان خود، داور قرار دهيد. و آن را به عنوان يك داورِ دادگر و پيشوا در اختلافات و منازعات خود بپذيرد. ما به آن راضى هستيم، و سخن آن را مى پذيريم، و به آن گردن مى نهيم، خواه به سود ما باشد يا به زيان ما. خدايا! ما در اين جهان، هيچ فرمانروايى، جز فرمانروايى تو را نمى پذيريم و هرگز چيزى را براى خود، بيش از مؤمنان نمى خواهيم.

بندگان خدا! دعوت ما را به نيكويى اجابت كنيد كه در آن سرانجام براى شما مژدگانى است.

خدا در كتاب خود مى فرمايد:

(... فَبَشِّرْ عِبَادِ * الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ).[١]

«بندگان ما را مژده ده. آنان كه به سخنان گوش فرا مى دهند و از سخن حق پيروى مى كنند».

و در آيه ديگر مى فرمايد: