فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٣٥٨ - ٦ امام مستور

امام مستقر

او كسى است كه از تمام امتيازات و فضايل برخوردار است و امامت در فرزندان او ادامه مى يابد يعنى نور الهى امامت در فرزندان او مستقر شده است. امام مستقر تمام مسؤوليتهايى را كه به عهده امام است به جانشين خود منتقل مى كند.او را «امام جوهر» نيز مى نامند. كه پس از ناطق، بلافاصله امامت را به عهده مى گيرد.

امام مستودع

او كسى است كه پسر امام و فرزند بزرگتر اوست و داناى همه اسرار امامت است و همه صفات و خصوصيات امام را داراست ولى حقى در تفويض امامت به فرزندانش ندارد و سلسله امامت در فرزندان او ادامه نمى يابد، بلكه امامت به برادرش مى رسد در واقع امامت در او به وديعه نهاده شده است، تا به صاحب اصليش يعنى امام مستقر برسد. او كسى است كه وظايف امامت را در شرايط و حالتهاى استثنايى بر عهده مى گيرد و به نيابت از امام مستقر همان اختيارات را دارد. روشن است كه او نمى تواند امامت را براى فرزندان خود به ارث بگذارد. نام ديگر او نايب در زمان غيبت است.[١]

امام مستور

اين گونه امام در دوره اى عهده دار امامت است و در زمانى كه حقايق در