فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٣٣٤ - ٤ حسن بن محمد بن على بن نزار (القاهر بقوة الله)(٢٢٠-٥٥٧)
٣ . محمد بن على (مهتدى) (٥٠٠-٥٥٢ هـ)
محمد بن على نوه امام نزار، ملقب به مهتدى، در سال ٥٠٠ در قلعه لامستر ديده به جهان گشود، و بعد از در گذشت پدرش امام على در سال ٥٣٠ به مقام امامت نايل گشت.
نخستين كارى كه انجام داد، مقر خود را به قلعه الموت منتقل كرد.
او به تربيت لشكر اسماعيلى به نام فداييان همت گماشت و گروهى را براى دفاع در قلعه تربيت كرد و به اين اكتفا نكرد جمعيتى را به نام داعيان تربيت نمود كه عقايد اسماعيلى را به خوبى آموختند. سرانجام او در ٥٥٢ در گذشت و در قلعه الموت به خاك سپرده شد و امامت را به فرزندش حسن واگذار نمود.[١]
٤ . حسن بن محمد بن على بن نزار (القاهر بقوة الله)(٥٢٠-٥٥٧ هـ)
وى در سال ٥٢٠ در قلعه الموت ديده به جهان گشود و پس از فوت پدر در ٥٥٢ در حالى كه ٣٢ بهار از عمرش مى گذشت، زمام امور را به دست گرفت. او با تمام اخلاص، مبلغان را در اطراف پخش كرد. و مدرسه ويژه اى براى آموزش و تربيت فداييان، تأسيس كرد. و در سال ٥٥٧، ديده از جهان بربست و در قلعه الموت به خاك سپرده شد و امور امامت را به فرزندش حسن سپرد.[٢]
[١] . غالب، مصطفى، تاريخ الدعوة الاسماعيليه، ص ٢٦٦.
[٢] . همان، ص ٢٧٢ .