فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ١٢٢ - ١ عبدالعزيز بن اسحاق، قاضى بغداد

٧. از زيد بن على بن حسن

٨. از پدرش على بن الحسين

٩. از جد بزرگوارش حسين بن على

١٠. از اميرمؤمنان على بن ابى طالب(عليه السلام)، نقل مى كند.

بنابراين مجموع اين مسند و اين سند در دست جامعه اهل حديث و فقه است. آيا مى توان به آنچه كه در اين كتاب با اين سند نقل شده است، اعتماد كرد؟ داورى در اين قسمت بدان بستگى دارد كه رجال اين سند را تا زيد بن على، مورد بررسى قرار دهيم، وگرنه از زيد به آن طرف، بالاترين سندى است كه مى توان تصوّر كرد.

١. عبدالعزيز بن اسحاق، قاضى بغداد

ذهبى مى نويسد: او در سال هاى ٣٦٠، زنده بود ولى ابن ابى الفوارس، درباره او مى گويد: او داراى مذهبى خبيث است، و احاديث مردودى از او شنيده ام. آنگاه ذهبى پس از نقل اين مطالب از ابن أبى الفوارس مى گويد: او ٩٠ سال زندگى كرد و آثارى بر مذهب زيد از خود به يادگار نهاد، سپس مى گويد: حديث ياد شده در زير از او نقل شده است: اين كه مى گويند خدا پس از نيمه شب، نزول مى كند، اين نزول به معنى فرود آمدن حسى نيست، بلكه اقبال و رويكرد خدا بر بندگان است.

ذهبى پس از نقل اين تفسير از او مى گويد: سند اين تفسير، تاريك و متن آن مبهم است.[١]