فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٣٣٣ - ٢ على بن نزار (الهادى) (٤٧٠-٥٣٠)

جز اين نديد كه در لباس يك تاجر، اسنكدريّه را به مقصد «سجلماسه» ترك كند و نزد عمه اش برود و چند ماهى بماند تا اينكه نمايندگان «حسن صباح» به نزد او آمدند و او را به محل اقامت خود، دعوت كردند و لذا او به طالقان آمد و در قلعه الموت اقامت كرد. حسن صباح كوششهايى براى تأسيس دولت نزاريه انجام داد، ولى پس از تأسيس دولت، نزار با بيمارى خاصى چشم از جهان پوشيد و پيش از فوت فرزند خود على را به امامت برگزيد و در قلعه الموت در سال ٤٩٠هـ درگذشت. در حقيقت اگر حسن صباح شيخ جبل (٤٢٨-٥١٨) در كار نبود و با پسر مستنصر به نام نزار بيعت نمى كرد، هرگز براى نزاريه دولتى پديد نمى آمد.[١]

٢ . على بن نزار (الهادى) (٤٧٠-٥٣٠هـ)

وى كه به على هادى مشهور است در سال ٤٧٠ ديده به جهان گشود و همراه پدرش نزار در قلعه الموت سكنى گزيد. پدرش در سال ٤٩٠ درگذشت، و او در حالى كه بيش از بيست سال از عمر او نمى گذشت به مقام امامت منصوب گشت. در عصر او مذهب اسماعيلى انتشار فراوانى پيدا كرد، زيرا حسن صباح كاملا پشتيبان او بود. وى در سال ٥٣٠ در گذشت، در حالى كه ٤٠ سال دوران امامت او بود و در قلعه «لامستر» به خاك سپرده شد و بر امامت فرزندش محمد مهتدى تنصيص كرد.[٢]