فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ١٩٣ - خطابه سليمان در ميان جمع پنجهزار نفرى

در ميان جمعى كه دور او بودند چنين سخنرانى كرد: دشمنى كه براى جنگ با او لحظه شمارى مى كرديد، به نزديك شما آمده است، هرگاه با آنان روبرو شديد، جانانه با آنان بجنگيد و پايدار باشيد. خدا پايداركنندگان را دوست دارد، سپس فرماندهان را يكى پس از ديگرى معين كرد و گفت: اگر من كشته شدم، فرمانده بعدى مسيب بن نجبه هست اگر او كشته شد فرمانده بعدى عبدالله بن سعد است. او اگر كشته شد فرمانده عبدالله بن وال است و اگر او كشته شد فرمانده شما رفاعة بن شدّاد است، خدا كسى را كه به وعده خود عمل مى كند، رحمت كند.

نخستين گروه از ارتش شام به فرماندهى «شرحبيل بن ذى الكلاع» با جمعى كه زير فرماندهى مسيب بن نجبه بود، روبرو شدند. گروه توّاب به سرپرستى وى بر شاميان حمله بردند و سپاه آنان شكست خورد و توابان توانستند گروه بى شمارى را مجروح كنند و اسبان آنان را بگيرند تا اين كه باقى مانده سپاه شام شكست خورده به محل خود بازگشتند. گزارش به سليمان بن صرد رسيد و از آن خوشحال شد.

خبر شكست لشكر شام به ابن زياد رسيد، او به حصين بن نمير فرمان داد كه با ١٢٠٠٠نفر به سوى عين الورده حركت كند. اصحاب سليمان در چهارم جمادى الاولى با او روبرو شدند، سپاه شاميان، خواستند آنان را فريب دهند كه همگى بياييد و با عبدالملك بن مروان بيعت كنيد، اصحاب سليمان در پاسخ گفتند همگى بياييد و عبدالملك را خلع كنيم و عبيدالله را به ما تسليم كنيد. ولى طرفين از پذيرش پيشنهادهاى يكديگر خوددارى كردند. جنگ در ميان دو سپاه درگرفت و بار ديگر اهل شام شكست خورده به اردوگاه خود برگشتند و پيروزى با اصحاب سليمان بود تا اين كه شب ميان دو گروه فاصله انداخت.