فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٣٧٠ - ١٥ قياس و استحسان درست نيست

و پيامبر نيز در خطبه وداع خويش فرمود: «كسى نبايد چيزى را به من نسبت دهد كه من نگفته ام، من جز حلال قرآن را حلال نمى دانم و من چگونه مى توانم با كتاب خدا مخالفت كنم. در حالى كه خدا مرا به وسيله آن هدايت كرده و اين كتاب بر من نازل شده است.[١]

١٥ . قياس و استحسان درست نيست

همه شيعيان براين عقيده اند كه قضاوت و فتوا بر پايه قياس و استحسان نادرست است، زيرا خداوند مى فرمايد:

«وَ لاَ تَقُولُوا لِمَا تَصِفُ أَلْسِنَتُكُمُ الْكَذِبَ هَذَا حَلاَلٌ وَ هَذَا حَرَامٌ لِتَفْتَرُوا عَلَى اللّهِ الْكَذِبَ إِنَّ الَّذِينَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللّهِ الْكَذِبَ لاَ يُفْلِحُونَ».[٢]

«به خاطر دروغى كه بر زبانتان جارى مى شود (و چيزى را مجاز و چيزى را ممنوع مى كنيد،) نگوييد: «اين حلال است و آن حرام»، تا بر خدا افترا ببنديد. به يقين كسانى كه به خدا دروغ مى بندند، رستگار نخواهند شد».

و سپس گفتوگوى امام صادق(عليه السلام) را با ابوحنيفه مى آورد كه امام صادق(عليه السلام)نادرست بودن قياس را در احكام شرعى براى او ثابت فرمود.[٣]