فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ١٣٥ - ٣ بدا

٢. قضا و قدر

ابوزهره، همچنين معتقد است عقيده زيد در قضا و قدر، جمع بين دو مطلب است: مؤمن به قضا و قدر بوده و در عين حال، انسان را هم در اطاعت و عصيان خود مختار و آزاد مى دانسته است.[١]

جمع بين قضا و قدر با اعتقاد به آزادى انسان، عقيده اهل بيت(عليهم السلام) و در رأس آنان امام على(عليه السلام)است. وى در بازگشت خود از صفّين به آن تصريح كرده است.[٢]و در ميان متكلمان و نويسندگان عقايد اين جمله معروف است كه اهل بيت(عليهم السلام)مى گويند:«لا جبر و لا تفويض بل أمر بين الأمرين».

٣. بــدا

شكى نيست كه «بدا» به معناى لغوى آن، كه ظهور پس از خفا است، قابل اسناد به خدا نيست زيرا لازمه آن، آگاهى پس از ناآگاهى است، و لذا «بدا» در مورد خدا به معنى ديگر تفسير مى شود و آن دگرگونى سرنوشت با كردارهاى زيبا و زشت است و در صحيح بخارى حديثى در اين مورد آمده است كه اگر به آن حديث مراجعه شود خواهيم ديد كه مسلمانان در مورد بدا وحدت نظر دارند.[٣]

شيخ مفيد در كتاب خود، مى گويد: عقايد زيديه در مورد بدا بر خلاف اماميه است، ولى اختلاف را به علماى زيديه نسبت مى دهد، نه زيد.[٤]