فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٤٦ - ويژگىهاى جسمانى زيد بن على

سپس مى افزايند: بر فراز هشتاد هزار منبر براى خلفاى بنى اميّه، تمجيد و تعريف مى كردند، آنگاه كه از دنيا رفتند، ياد آنها هم مرد، در ميان خلفاى بنى عباس كسى بود كه پنجاه سال خلافت كرد و خاور و باختر جهان را به زير فرمان خود درآورد، تا زنده بود، از او ياد مى شد، پس از مرگ، از حافظه ها پاك شد.[١]

ابوالفرج اصفهانى از يكى از غلامان آزاد شده آل زبير نقل مى كند كه ما در خدمت على بن الحسين(عليه السلام)بوديم، او فرزند خويش به نام زيد را صدا زد، ناگهان به هنگام آمدن، به زمين افتاد. و سرش شكست، امام(عليه السلام) برخاست و خون را از چهره او پاك كرد و فرمود: «تو را در پناه خدا قرار مى دهم كه همان زيدى باشى كه در محلّه كناسه به دار مى آويزند و هر كس به عورت او نگاه كند، خدا او را به رو به دوزخ مى افكند».[٢]

ابوخالد واسطى و ابوحمزه ثمالى از امام باقر(عليه السلام) نقل مى كنند كه او فرمود: «پدرم على بن الحسين(عليه السلام)زيد را خواست و گفت: مقدارى قرآن بخوان، او قرآن خواند، پدرش از او مسائل مشكل قرآن را پرسيد و او جواب داد. سپس در حق وى دعا كرد و پيشانى او را بوسيد، سپس فرمود: «اى اباحمزه، زيد داراى دانش گسترده اى است».[٣]

بنا به گفته اين مورّخ، زيد در عصر امام سجاد(عليه السلام) براى خود، قرائتى داشت. مؤيد اين مطلب، چيزى است كه ابوسعيد حميرى درباره زيد نقل مى كند، او در