فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٢٣١ - ١ ابن الوزير

فرقه از فرق جمع شده باشد، مگر اين كه اجماع بر آن باشد. و نادرترين روش در ميان متكلمين، اين است كه علاقه به شناخت حق در ميان اقوال مخالفان داشته باشند.

آن گاه، يادآور مى شود چيزى كه دايره جدل را گسترش داده، حرص بر شناسايى چيزهايى است كه براى بشر معلوم نمى شود ولى متأسفانه سعى بر درك آنها دارد.

بنابراين، آنچه كه براى يك فرد عادى لازم است، شناسايى امور ياد شده است:

١. اثبات دانش هاى ضرورى كه اسلام بر آنها بنا شده است.

٢. اثبات وجود پروردگار ـ عزّ وجلّ.

٣. توحيد او.

٤. كمال او با اسماء حسناى او است.

٥. اثبات نبوّت ها.

٦. ايمان به تمام آنچه كه انبيا آورده اند، بى آن كه فرقى ميان آنان گذاشته شود.

٧. ترك بدعت در دين، يعنى خوددارى از افزودن و كاستن در مسائل دينى.

به نظر او اين هفت چيز براى اسلام يك فرد عامى، كافى است و اگر هم شبهه اى رخ داد، مى تواند از طريق قرائن روشن، به حلّ آنها بپردازد.[١]

ظاهر سخن اين است كه او هرگونه بحث و بررسى در مسائل كلامى را